هویت غیرمتمرکز (DI) به عنوان یکی از ستون‌های اصلی اعتماد دیجیتال در حال ظهور است و با بهره‌گیری از استانداردهایی مانند DIDها و گواهی‌نامه‌های قابل‌تأیید، به کاربران امکان کنترل داده‌های شخصی خود را می‌دهد. این مقاله به مبانی فنی، پیاده‌سازی‌های واقعی، پیامدهای قانونی و مسیرهای آینده هویت غیرمتمرکز می‌پردازد و نقشه راهی برای توسعه‌دهندگان، شرکت‌ها و سیاست‌گذاران ارائه می‌دهد.